پنج شنبه ٢٦ مرداد ١٣٩٦ فارسي|Italian
صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
عنوان
ایران
اصفهان - پل خواجو
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
اشتراک خبرنامه
نام :   
ایمیل :   
نگاهی به فرهنگ مصرف گرایی در کشور ایتالیا

 منبع :

 نويسنده : رایزنی فرهنگی ج.ا.ایران - رم    ایمیل : istitutoculturaleiran@gmail.com

 نوشته شده در تاريخ : 1389/09/29  

ایتالیایی ها چگونه با مصرف گرایی ارتباط برقرار می کنند؟

نگاهی به فرهنگ مصرف گرایی در کشور ایتالیا و توضیح مختصری درباره نحوه مصرف گرایی در اروپا و به تبع، مقایسه آن با ایتالیا و تاثیر مسایل اقتصادی بر فرهنگ مصرف در این کشور.

 

بعد از پایان گرفتن جنگ جهانی دوم، شیوه زندگی اروپایی در تمام کشورهای غربی تغییر پیدا کرد و می توان این تحول را پس از دوره رنسانس، دومین تحول عظیم غربی دانست. در این میان کشوری مانند ایتالیا، از جمله کشورهایی بود که به طور اساسی و کاملا عمیق متحول شده و پایه های اجتماعی و اقتصادی این کشور بر اصول دیگری بنا شدند. در واقع پس از جنگ جهانی دوم ایتالیا جزء اولین کشورهایی بود که به سرعت صنعتی شد و تاریخ صنعت اروپا را به گونه ای تغییر داد. ایتالیا نه تنها تاریخ صنعت اروپا را جانی تازه بخشید، بلکه همراه با پروژه ها و محصولاتی که به خصوص در زمینه دیزاین وارد عرصه اقتصادی دنیا کرد، شکل مصرف گرایی و فرهنگ مصرف گرایی را به طور کلی تغییر داد. محصولات و دیزاین یا طراحی ایتالیایی، پروژه هایی بودند که با قیمت مناسب وارد بازار شده و شعار طراحان ایتالیایی تکیه بر کیفیت بهتر محصولات بود. این دوره را در ایتالیا Boom Economico یعنی شکوفایی اقتصادی می نامند. طراحان معروف ایتالیایی به سرعت در تمامی زوایای زندگی روزمره نفوذ کرده و در مدت زمان بسیار کوتاه، به کلی معنی طراحی را عوض نمودند. تصویر جدید آنان از دیزاین و طراحی صنعتی دیگر تنها محدود یه ماشین آلات سنگین و کارخانجات نمی شد بلکه دیزاین ایتالیایی شامل زندگی روزمره نیز گشته و تبدیل به یکی از واجبات زندگی روزمره شد. طراحان ایتالیایی از این پس از هنر فطری خود در جهت طراحی هر وسیله ای که انسان برای رفع احتیاجات خود از آن استفاده می کند، همت گماردند. از این پس طراحی شاخه های مختلف بسیاری پیدا کرده و هنر معماری، دکوراسیون داخلی، وسایل و لوازم خانه، لوازم برقی، ماشین های صنعتی، اتومبیل و بالاخره همه ابعاد زندگی را در بر گرفت. وارد شدن تلویزیون به خانه ها نیز شدیدا به عرضه محصولات به بازار کمک کرده و مصرف گرایی معنی جدیدی در ذهن مردم عادی پیدا کرد. سپس از آن جایی که شمار محصولات کوچک و بزرگ بسیار چشمگیر شده و رقابت بر سر کیفیت محصولات وارد بازار شده، آغاز گشته بود، طراحان و مسوولان کارخانجات مختلف بر روی محصولات خود نامی خاص گذاشته و  با کمک رسانه ها و به خصوص تلویزیون شروع به تبلیغ برای محصولات خود نمودند. مردم عادی که پیش از این بسیار ساده و با فرهنگ روستایی زندگی می کردند، پس از طی کردن تمامی این دوره اقتصادی و تبلیغات و به طور کلی تاثیرات رسانه ای، دانستند که نباید تنها به این فکر کنند که چگونه زندگی کنند بلکه باید لذت بردن از زندگی و استفاده از امکانات موجود را نیز مد نظر قرار دهند و به این شکل با وارد شدن انواع محصولات مانند یخچال، جاروبرقی، تلویزیون، انواع چراغ ها با طراحی های زیبا و لوکس و ... این محصولات را وارد خانه های خود کردند و مسلما با بالا رفتن کیفیت زندگی، زندگی روستایی تناسب چندانی با رشد اقتصادی آن زمان نداشته و مردم برای کسب درآمد بیشتر و برای کار کردن در کارخانجاتی که مانند قارچ زیاد شده و سر بر می آوردند، به شهرهای صنعتی شده مهاجرت کرده و در کارخانجات مختلف مشغول به کار شدند. از این دوران مصرف گرایی در زندگی انسانی جایگاه ویژه ای پیدا کرده و تبدیل به یک ارزش اجتماعی شده است. زندگی لوکس، تشریفاتی و مجلل تبدیل به یک آرزو برای افراد جامعه شده و پول و نظام سرمایه داری و به دنبال آن، مصرف گرایی را در جامعه کاملا جا انداخته و آن را تبدیل به یک ارزش کرده است. بدین گونه طبق بندی های اجتماعی نیز تعریف دیگری پیدا کرده و آن که بیشتر مصرف می کند، از طبقه مرفه تر جامعه محسوب می شود. در کشور ایتالیا نیز با به وجود آمدن مارک های معروف ایتالیایی و صدور آن به تمامی کشورهای دنیا و به شهرت رسیدن کیفیت محصولات ایتالیایی، مصرف گرایی شکل جدیدی در این کشور به خود گرفته و مصرف محصولات مارک معروف یک ارزش محسوب می شود. به این صورت درآمد و شغل افراد رابطه مستقیمی با نوع مصرف گرایی آنان پیدا کرده است. روان شناس معروف؛ اریک فروم Erich Fromm می گوید: "مصرف گرایی موجب از دست رفتن هویت است." اما واقعیت آن است که مصرف گرایی امروزه جزیی لاینفک از زندگی روزمره شده و نمی توان از آن اجتناب کرد. از سویی دیگر نظام مصرف گرا شدیدا به مذاق مردم عادی خوش آمده چرا که کارخانجات متعدد این شعار را باب کرده اند که وجود محصولات متنوع و متعدد در واقع نوعی احترام به مشتری است و او می تواند دقیقا همان چیزی را که می خواهد انتخاب کند و تعدد محصولات در واقع حق انتخاب او را بیشتر می کنند. امروزه خرید کردن، دیگر تنها به منظور رفع احتیاجات روزمره و مایحتاج اولیه زندگی انسانی نیست بلکه وجود فروشگاه های بزرگ، فروشگاه های زنجیره ای و مراکز خرید کوچک و بزرگ که سرشار از محصولات بسیار متنوع و متعدد هستند، چنان تمایل به مصرف گرایی و خرید کردن را در افراد زیاد می کنند که این پدیده تبدیل به نوعی تفریح شده و همین طور مراکز خرید مکانی برای دیدار با دوستان و آشنایان و گذران وقت گشته است. به واسطه مصرف گرایی بسیاری دیگر از بخش های اجتماعی و ارتباطات نیز فعال شده و به طور کلی سیستم ارتباطاتی و سیستم های اجتماعی را تغییر داده اند. از جمله می توان به تبلیغات اشاره کرد که پدیده ای بسیار مهم و در واقع مهمترین پدیده ای است که نظام مصرف گرایی را با خود به همراه آورده و آن را وارد زندگی روزمره انسانی کرده است.تبلیغات ما را مجاب می کند که از چه محصولی استفاده کنیم و هر روز هزاران اطلاعات جدید از تمامی محصولات جهانی و به طور کلی بازار جهانی دنیا از طریق تبلیغات به ما منتقل می شود و از آن جایی که تاثیر تصویر از هر گونه تاثیر دیگر قوی تر بوده، امروزه تلویزیون تبدیل به مرکزی برای هدایت مصرف گرایی در نزد تمامی جوامع در دنیا شده است. این تلویزیون است که برای ما تعیین می کند از چه محصولاتی باید استفاده کنیم و به دنبال آن مد ما را مجاب می کند که به سمت چه محصولی گرایش پیدا کنیم. مجموعه این عوامل شیوه زندگی مدرن را در دنیای امروزی به مردم تکلیف می کنند...

برای انچه در زمینه مصرف و فرهنگ مصرف گرایی در ایتالیا می گذرد، لازم است کمی درباره وضعیت مالی خانواده های ایتالیایی بدانیم و دریابیم که خانواده های ایتالیایی با توجه به نظام سرمایه داری، تا چه اندازه توان گرایش به مصرف گرایی را دارند. این تحقیق مجموعه ای است از داده ها و اطلاعاتی که نظام مصرف گرایی را در ایتالیا در تمامی ابعاد از سال 2002 تا سال 2007 میلادی، به شیوه ای تحلیلی بررسی کرده و برای روشن تر کردن وضعیت ایتالیا در این زمینه به طور مختصر به مقایسه این کشور با دیگر کشورهای اتحادیه اروپا می پردازد. به عنوان مثال آمار در سال 2007 نشان می دهد که در ایتالیا 2 میلیون و 653 هزار خانواده زیر خط فقر وجود دارد که با توجه به جمعیت 60 میلیون نفری کشور ایتالیا، ابن رقم 1/11% از مردم اجتماع ایتالیا را تشکیل می دهد. در مجموی 7 میلیون و 542 هزار نفر در ایتالیا فقیر هستند که 8/12% از مردم جامعه این کشور را در برمی گیرد. به طور کلی فقر در ایتالیا در سال 2003، 8/10%، در سال 2004، 7/11%، سال 2005، 1/11%، سال 2006، 1/11% و در سال 2007 نیز 1/11%، از مردم ایتالیا را در بر می گرفته است. خط فقردر سال 2007 بر اساس هزینه های ماهیانه زندگی در این کشور توسط دولت ایتالیا با رقمی معادل 35/986 یورو ارزیابی شده است و نسبت به سال گذشته آن یعنی سال 2006، 6/11% افزایش پیدا کرده است. همچنین در سال 2007 آمار نشان می دهد که 81% به طور حتم از وضعیت مالی نسبتا خوبی برخودار بوده، همان طور که قبل نیز گفته شد،1/11% فقیر بوده و 9/4% بسیار فقیر بوده اند. آنچه آمار نشان می دهد وضعیت اقتصادی کشور ایتالیا به خصوص در سال های اخیر همواره سیر مساوی را در بر داشته است. به این معنی که رشد یا نزول اقتصادی در ایتالیا ناگهانی اتفاق نمی افتد و بخش اعظم مردم ایتالیا از زندگی متوسط رو به بالا برخوردار هستند و در صد بسیار کمی از چهره واقعی فقر رنج می برند.

از آن جایی که کشورهای اتحادیه اروپا از منافع مشترکی برخوردار هستند و سطح زندگی در این کشور ها تقریبا یکسان بوده، لازم است با نگاهی گذرا و اجمالی به وضعیت مصرف گرایی در اروپا به طور کلی، سلیقه اروپایی را شناخت و سپس با مقایسه این کشورها با وضعیت ایتالیا، موقعیت این کشور را در امر فرهنگ مصرف گرایی بهتر بشناسیم.

ایتالیایی ها به مردمانی اهل پس انداز معروف هستند اما با نگاهی عمیق به آمار داده شده در می یابیم که خصلت پس انداز کردن، به نوعی یک خصلت همگانی در کشورهای اروپایی است. به طور مسلم دلیل این مساله نداشتن منابع طبیعی از جمله نفت و گاز است که سیاست کشورهای اروپایی را وادار می کند کمتر مصرف کرده و یا شیوه مصرف خود را متمرکزتر کرده و پول خود را در راه درست تری خرج کنند. تجربه نشان می دهد مردم کشورهایی که دارای منابع طبیعی فراوان هستند، کمتر حد و حدودی برای مصرف گرایی خود قایل می شوند. در کشور بریتانیا 4/30% از مردم اعلام کرده اندکه تمایل چندانی به خرید بیش از اندازه ندارند و مایلند خرید آنان حد مشخصی داشته باشد. آنان در واقع با پس انداز بیشتر از خرج کردن موافق هستند. این رقم در ایتالیا به 5/40% رسیده و بالاترین تمایل به خرید درست و به جا در کشور اسپانیا با 3/54% و 3/51%  در فرانسه دیده شده است. ایتالیایی ها در همه پرسی ها اعلام کرده اند که مایل به زندگی هستند که در آن تمایل به مصرف و خرید وجود داشته باشد.برای آنان اما از سویی دیگر پس انداز کردن بسیار مهم است و این موضوع نشان می دهد که مردم ایتالیا به شرایط اقتصادی خود اعتماد چندانی ندارند و قصد دارند با پس انداز کردن پشتوانه اقتصادی خود را قوی تر کرده و بدین گونه احساس امنیت نمایند. البته بحث خرید و پس انداز در خانواده ها با وضعیت زندگی آنان و درآمدشان رابطه ای مستقیم دارد. در کشور ایتالیا 9/4% از مردم مایل هستند بیش از آنچه در توان مالی شان است، خرج کنند.این آمار در کشور فرانسه به 2/4، در آلمان به 2/36 و در کشور بریتانیا به 8/12% می رسد. 6/28% گفته اند فقط گاه گاهی به سمت زندگی لوکس می روند یا تنها مواقعی اشیای لوکس خریداری می کنند که شیء مورد نظر ارزش لازم را داشته باشد. در کشور فرانسه آمار در این زمینه به 2/4، در آلمان به 2/36، در اسپانیا 7/4 و در کشور بریتانیا به 8/12% می رسد. 5/40% از مردم ایتالیا اهل پس انداز بوده و معتقدند که باید بر خرید خود حد وحدود معینی بگذارند. در فرانسه 3/51 %، در آلمان 6/36%، در اسپانیا 3/54% و در بریتانیا 4/30% به محدود کردن خرید خود به منظور پس انداز معتقد هستند. 7/21% تنها چیزهای ضروری را در زندگی روزمره خریداری می کنند و توان مالی بیش از آن را ندارند. این درصد در فرانسه به 6/10%، در آلمان به 2/7، در اسپانیا 7/22 و در بریتانیا به 2/12% می رسد که با نگاه و مقایسه ای در این آمار می توان حدس زد که تمایلات مردم با اقتصاد کشور آنها رابطه ای مستقیم دارد. 1/11% در ایتالیا بر این عقیده اند که نیاز مبرمی به مصرف گرایی در خود حس نمی کنند و ترجیح می رهند پول خود را پس انداز کنند. در فرانسه 6%، در آلمان 8/4%، در اسپانیا2/0% و در بریتانیا این آمار به 8/10% می رسد. همچنین بخشی از فرهنگ مردم اروپا از طریق این آمار به خوبی فهمیده می شود، در اعداد داده شده می بینیم که کشور ایتالیا و بریتانیا دو کشور اروپایی هستند که مردم آن بیشتر از جوامع دیگر بر لزوم پس انداز و عدم تمایل خود به خرج کردن بیهوده پول خود تاکید کرده اند. همین طور مشاهده می کنیم که این طرز تفکر که خانواده ها بیشتر از نیاز و یا توان مالی خود هزینه کنند چندان مورد توجه مردم اروپا قرار نمی گیرد و آن را روشی شایسته برای زندگی خود نمی بینند. در ایتالیا 9/4 تمایل خود را به خرج کردن زیاد اعلام کرده اند. در این میان نیز تنها 7/4% از اسپانیایی ها، 2/4% فرانسوی ها و 12% از انگلیسی ها یا به طور کلی مجموعه بریتانیا به این شیوه خرج کردن ابراز تمایل کرده اند. اما جالب است که در کشور آلمان 2/36% از مردم این روش زندگی را می پسندند.

در سال های اخیر مردم ایتالیا عملا برای پس انداز کردن به منظور داشتن امنیت اقتصادی تمایل نشان داده اند به صورتی که این آمار در سال 2005 به 9/45% رسیده در حالی که پیشتر 8/32% بوده است.

پس انداز کردن و تنها خرید چیزهای ضروری بیشتر شامل خانواده هایی می شود که درآمد آن ها تا سقف هزار یورو در ماه می باشد. این اجبار به تبع در کسانی که 1300 یورو درآمد دارند کمتر شده و تنها 6/6% از کسانی که مورد همه پرسی قرار گرفته اند، از درآمدی بالای 3000 یورو برخوردار هستند. در سال های بین 2003 تا 2006 الگوی رابطه بین پس انداز و مصرف گرایی در ایتالیا این گونه بوده است:

  مراکز خرید، مکان هایی برای مصرف گرایی از نوع مدرن و امروزی

امروزه مراکز خرید و فروشگاه های زنجیره ای که شاید در گذشته به منظور راحت کردن خرید روزانه به وجود آمده بودند، معنی و کاربرد جدیدی پیدا کرده اند. این مراکز خرید ومجتمع های تجاری، خرید کردن را به تفریح برای مردم بدل ساخته اند، تا این حد که این مراکز حتی محلی برای تجمع دوستان و آشنایان نیز شده است و به گونه ای برای گذراندن وقت یا اوقات فراغت استفاده می شود.همچنین این مراکز شیوه مصرف گرایی را در نزد خانواده ها و جامعه کاملا عوض کرده اند. در این فروشگاه ها تمامی مایحتاج زندگی به طور متمرکز یافت می شود و همه چیز به صورت بسته بندی شده به مشتری عرضه می شود. به طور کلی 2/87% از خانواده های آلمانی ترجیح می دهند خرید خود را از این مراکز انجام دهند. 85% از خانواده های ایتالیایی، 7/84% از خانواده های انگلیسی، 4/80% از خانواده های فرانسوی و 5/75% از خانواده های اسپانیایی خرید روزمره خود را از مراکز خرید یا فروشگاه های زنجیره ای انجام می دهند.

در ایتالیا 85% از مردم مواد غذایی اولیه و اصلی خود را مانند نان، انواع نوشیدنی ها، گوشت و غیره را از سوپر مارکت ها و فروشگاه های زنجیره ای تهیه می کنند. 7/6% از مراکزبزرگ خرید شهری مانند بازار و 2/21% از مغازه های کوچک محلی. در  فرانسه نیز 2/87، به مراکز بزرگ خرید مانند سوپر مارکت ها رجوع می کنند و تنها 0/4% به مغازه های کوچک محلی می روند. در کشور انگلیس تمایل خرید مردم از فروشگاه های بزرگ به 4/84% می رسد، در حالی که تنها 0/1% از مغازه های محلی خرید می کنند. اما از آن جایی که جهت پیکان بحث اصلی ما بر روی کشور ایتالیا می باشد،نگاهی اجمالی به حرکت و رشد مصرف توسط خانواده های ایتالیایی در ابعاد مختلف در ایتالیا از سال 2001 تا 2004 خواهیم داشت. در آمار داده شده، حرکت و رشد مصرف گرایی بر مبنای درصد و به نسبت آمار سال قبل تر سنجیده شده است:

1

 

2001

2002

2003

2004

1

مواد غذایی اولیه و نوشیدنی ها

0/2

0/9

3/1

4/0-

2

لباس وکفش                              

2/0            

3/1-        

6/1-

1/0

3

خانه، ماشین و...                      

7/0-

7/1-

3/1         

0/8

4

لوازم خانه و تعمیرات آن

4/1-

7/4-

5/1         

5/1-

5

وسایل برقی و تعمیرات آن

7/0             

9/3

0/7

9/2

6

تلویزیون، کامپیوتر و لوازم صوتی

4/6

6/2

2/4

4/3

7

حمل و نقل

2/3-

3/0

2/3-

2/6

8

سرویس های عمومی

6/1

6/0

3/1

3/1

9

هتل و رستوران

5/2

8/0-

3/0-

8/0-

10

ارتباطات

6/4

1/3

0/6

1/19

11

سرویس های فرهنگی

7/0-

5/0

5/0-

6/7

12

سرویس های بیمه

0/1-

9/1 

4/2

2/0-

13

رشد کل هزینه های داخلی

7/0              

-

1/1

2/1

 

در سال 2004 مجله censis، عواملی که می تواند باعث افزایش هزینه خانواده های ایتالیایی شود و یا به عبارتی آنها را به خرج کردن ترغیب کند، این گونه ذکر کرده است: 9/49% برای داشتن شرایط و موقعیت کاری بهتر و تضمین آینده شغلی خود هزینه می کنند.4/72% برای حفظ امنیت خود از جریان ها و پدیده "تروریسم" در دنیا متحمل هزینه می شوند به این معنی که چنانچه بخواهند به سفر بروند، کشوری را که احتمال وجود توریست در آن باشد انتخاب نکرده و حاضر هستند بیشتر هزینه کرده اما به مکان امن تری بروند. 2/77% هزینه های بیشتری را متحمل می شوند به خاطر ترس از مواد غذایی تهیه شده در آزمایشگاه ها و ترجیح می دهند با پرداخت هزینه های بیشتر از مواد غذایی سالم تر و طبیعی استفاده کنند. 9/81% ترجیح می دهند احتیاجات اولیه خود را از مکان هایی تهیه کنند که کاملا به آنها اعتماد دارند و بالاخره 9/86% برای داشتن امکانات پس اندازی مناسب مانند سیستم های بانکی، هزینه بیشنری متحمل می شوند.

باز هم در سال ذکر شده 8/95% از کسانی که درآمد ماهیانه شان به 800 یورو می رسد، شدیدا از بالا رفتن مالیات در ایتالیا ابراز نگرانی کرده اند.همچنین 6/94% از کسانی که درآمدی بین 800 تا 1300 یورو در ماه دارند، 7/91% با درآمدی بین 1300 تا 2000، 5/87% با درآمدی بین 2000 تا 3000 و 4/91% با درآمدی بالای 3000 یورو در ماه،از بالا رفتن مستمر مالیات های شهری شدیدا نگران هستند. بخش قابل توجهی از درآمد شهروندان ایتالیایی از طریق مالیات به دولت تعلق می گیرد چرا که این کشور از منابع طبیعی مانند نفت و گاز برخوردار نیست و در نتیجه مالیات های مردمی به اقتصاد این کشور کمک می کنند، از سویی این موضوع باعث شده که بخش اعظم مردم این جامعه را طبقه متوسط تشکیل داده و اختلاف طبقاتی بسیاری بین اقشار جامعه وجود ندارد. در همین زمینه 6/52% از ایتالیایی هایی که بالاتر از 64 سال سن دارند به شدت نگران هستند که نمی توانند پس اندازی داشته باشند، چرا که زندگی امروزه هزینه های جانبی فراوانی را به خود اختصاص داده و مصرف زیاد مانع از برنامه ریزی درست برای پول و درآمد شده است. همچنین 1/53% از 55 تا 64 سال، 2/60% از45 تا 54 سال، 55% از 30 تا 44 سال و 6/53% از 18 تا 29 ساله ها نیز همین عقیده را عنوان کرده اند.

2/32% از 18 تا 29 سال ها از نظر امنیت کاری احساس آرامش نکرده و برای آینده کاری خود می ترسند. 4 /97%  از 30 تا 44 ساله ها این ترس را همیشه در زندگی به همراه دارند، 8/47% از 45 تا 54 ساله ها و بالاخره 3/64% از 55 تا 64 ساله ها برای داشتن یک شرایط ثابت کاری در ایتالیا دچار نگرانی هستند.

نقش تبلیغات در مصرف

در این موضوع هیچ شکی وجود ندارد که تبلیغات پایه و اساس مصرف است و به همین منظور در دنیای امروزی به وجود آمده است. تبلیغات به گونه ای یک پیام رسانی موجز و مختصر و البته بسیار تاثیر گذار از یک محصول است که علاوه بر معرفی آن محصول، به گونه ای مصرف کننده را مجاب به خریداری می نماید. آمار ثابت کرده است که زنان در مصرف و در خرید بیشتر از مردان دقت کرده و حساسیت به خرج می دهند. در زمینه خرید مواد اولیه غذایی زنان ایتالیایی 5/35% به قیمت توجه می کنند در حالی که این مساله تنها توجه 7/29% از مردان را جلب می کند. امر پوشاک 1/37% برای زنان مهم است در حالی که برای مردان 34% اهمیت دارد و لوازم برقی 37% توجه ویژه زنان را بر می انگیزد در حالی که این رقم در مردان به 4/36% می رسد. به تبع این شناسایی آمار در سال 2004 نشان داده است: در طبقه تحصیلاتی دانشگاه یا بالاتر 6/7% در زمینه خرید مواد غذایی اولیه به تبلیغات تلویزیونی توجه می کنند. دیپلمه ها 7/6%، کسانی که مدرک سیکل و تا دوره راهنمایی دارند 9/6%، کسانی که مدرک تحصیلی خاصی را در همه پرسی ذکر نکرده اند و 1/6% از کسانی که تا مدرسه ابتدایی درس خوانده اند، برای انتخاب کردن مواد غذایی مورد نیاز خود به تبلیغات توجه می کنند.

همچنین برای انتخاب پوشاک، لیسانسیه ها و دانشگاهیان 5/1%، دیپلمه ها  5/1%، مدرک سیکل 9/0%، بدون مدرک تحصیلی 1/1% و دوره ابتدایی 2/1% تبلیغات را در خرید و امر مصرف تعیین کننده می دانند.

در زمینه انتخاب محصولات دارای تکنولوژی و لوازم برقی نیز لیسانسیه ها و محصلین دانشگاهی 5/1%، دیپلمه ها 5/2%،کسانی که مدرک معادل دوره راهنمایی دارند 8/3%، کسانی که هیچگونه مدرک تحصیلی ندارند 3/2% و در دوره ابتدایی 7/2% خرید از طریق تبلیغات تلویزیونی را ترجیح می دهند. اطلاعات داده شده گویای آن است که مصرف کنندگان برای خرید مواد غذایی اولیه حساسیت بیشتری داشته و در این زمینه بیشتر به تبلیغات توجه می کنند. نمودار زیر نشان می دهد که با دسته بندی افراد همه پرسی شده بر مبنای سن آنها، چه دوره سنی یی بیشتر در ایتالیا تحت تاثیر تبلیغات قرار گرفته و طریقه مصرف در زندگی خود را بر پایه آن قرار می دهد:

 کیفیت در مصرف

در سال های اخیر مصرف گرایی در سراسر دنیا تبدیل به یک فرهنگ شده است. امروزه مردم بر روی آنچه مصرف می کنند بسیار حساس هستند و شعارهایی مانند "کیفیت برتر، قیمت کمتر" و جملاتی از این دست بسیار بر سر زبان مردم عادی شنیده می شود و مصرف گرایی با خود جنبش جدیدی را به وجود آورده و نظام اقتصادی دنیا را متحول کرده است. وجود مارک های مختلف  و رقابت بر سر کیفیت بهتر آنها مثال بارزی است بر این مقوله و نشان می دهد که مردم دنیا مایلند بر روی آنچه پول می پردازند، فکر کرده و بهترین کیفیت را در آن جستجو کنند. در سال 2006 مردم کشورهای اروپایی خرید مارک های تجاری و به خصوص مواد اولیه را این گونه قضاوت می کنند: در کشور ایتالیا 1/56% گفته اند که اجناس را بر حسب قیمت آنان انتخاب و ارزش گذاری می کنند. 2/22% مواد لازمه را از مارک های کاملا تجاری خریداری می کنند و البته به نظر آنان کیفیت این اجناس خوب است.5/5% اجناس و مواد غذایی تجاری را نمی خرند چون فکر می کنند که از مواد اولیه بسیار بد و بدون کیفیت تهیه شده و 2/18% نیز توان خرید این گونه اجناس را ندارند. در کشور فرانسه 7/44% احتیاجات اولیه خود را از مارک های تجاری تهیه می کنند چون قیمت آنها راضی کننده است. 7/36% علاوه برخرید از کیفیت اجناس با مارک های تجاری نیز راضی هستند. 0/4% مواد اولیه و غذایی را که بیرون از خانه تهیه می شود، قبول ندارند و 6/14% توانایی خرید این مواد را در خود نمی بینند. در کشور آلمان 2/32% مارک های تجاری را به خاطر قیمت مناسب آنها استفاده می کنند. 4/57% کیفیت قابل قبولی در مارک های تجاری کشور خود می بینند. 6/2% از اجناس تهیه شده در کارخانجات خوششان نمی آید و 8/6% فرصت یا توان خرید این مارک ها را ندارند. در اسپانیا نیز 8/52% از مردم مارک های تجاری را به خاطر قیمت مناسبشان می خرند. 7/23% کیفیت بالایی در اجناس می بینند. 1/9% معتقدند که کیفیت این موار غیر قابل قبول است و 4/14% نیز توان با فرصت خرید این اجناس را ندارند و بالاخره در کشور انگلیس نیز 2/24% اجناس مارک را به خاطر قیمت مناسبشان خریداری می کنند. 2/67% به خاطر کیفیت بالای آنها، 8/1% گمان می کنند که کیفیت اجناس کارخانه ای خوب نیست و 8/6% توان خرید این اجناس را ندارند. در نگاهی به ارقام داده شده کاملا دیده می شود که سلیقه مردم به وضعیت اقتصادی و در نتیجه نوع مصرف گرایی آنان کاملا مرتبط است. به طور مثال 2/67% از مردم در کشور انگلیس از کیفیت اجناس تجاری در کشور خود راضی هستند و ترجیح می دهند آنها را به جای تهیه در خانه از بیرون خریداری کنند.  همچنین در ایتالیا، خانواده هایی که تنها تا سقف هزار یورو در ماه درآمد دارند، 8/63% مواد اولیه و غذایی خود را از مارک های تجاری تهیه می کنند. در حالی که این رقم در خانواده هایی که بیشتر از 3000 یورو در ماه درآمد دارند به 81 تا 84% می رسد.در بین ایتالیایی هایی که بالاتر از 65 سال سن دارند،تنها 68% از مارک های تجاری استفاده می کنند در حالی که این رقم در میان 35 تا 64 ساله ها به 8/80% می رسد. در ادامه 78% از مردم جنوب ایتالیا خرید مایحتاج غذایی خود را از سوپر مارکت های بزرگ شهری انجام می دهند. این رقم در استان های مرکزی به 7/86% می رسد و در شمال غرب این آمار به 1/90% افزایش می یابد. از این افراد کسانی که درآمد ماهیانه شان به هزار یورو در ماه می رسد و یا کسانی که بیش از 65 سال سن دارند تمایل کمتری به خرید از مراکز توزیع بزرگ شهری و یا فروشگاه های زنجیره ای از خود نشان داده اند. خانواده ها یکی از دلایل استقبال از فروشگاه های بزرگ را داشتن تخفیف روی اجناس ذکر کرده اند و فروشگاه های کوچک تر و محلی در این کشور بیشتر مورد توجه سالمندان در این کشور است چرا که آنها را خوب می شناسند و رابطه ای نوستالژیک با این مکان ها حس می کنند.

امروزه رابطه بین مصرف و سلامتی نیز در زندگی روزمره بسیار حایز اهمیت شده است. یکی از ابعاد کیفیت برتر، کیفیتی است که برای سلامتی مفید بوده و به تبع ، مسایل بهداشتی شدیدا در آن رعایت شده باشد. محصولات گیاهی از جمله محصولاتی هستند که در این رابطه بسیار مورد استفاده قرار می گیرند وافراد در خرید مواد غذایی و به خصوص سبزیجات حساسیت ویژه ای از خود نشان می دهند. تحقیقات نشان داده است که در میان کشورهای اروپایی کشور آلمان بیشترین تولید محصولات گیاهی و بیولوژیک را داراست.تقریبا 14% از تولید سالانه در این کشور چه در سال 2004 و چه در سال 2005 به این گونه محصولات تعلق داشته است. روش مصرف میوه و سبزیجات بیولوژیک در این 2 سال در کشورهای اروپایی به این شکل بوده: در کشور ایتالیا2/11% به طور کاملا نرمال و معتدل از این محصولات استفاده می کنند.7/30% به منظور حفظ سلامتی خود و 1/58% هرگز از این محصولات استفاده نمی کنند. در فرانسه 0/15% به روشی کاملا نرمال،5/40% با نگرشی به حفظ سلامتی و 5/44% تمایلی به استفاده از این محصولات ندارند.در کشور آلمان 2/49% به طور نرمال و همیشگی این محصولات را خریداری می کنند،6/44% با نگاهی به نیازهای خود برای حفظ سلامتی این محصولات را استفاده می کنند و 2/6% علاقه ای به استفاده از این محصولات ندارند.آنچه کاملا واضح است که مردم کشور آلمان در تمامی این مقایسه ها شیوه دقیق تری برای مصرف داشته و محصولات کشور خود را باور دارند. همچنین در کشور بریتانیا نیز 8/8% به طور نرمال محصولات ذکر شده را خریداری می کنند،0/49% به منظور حفظ سلامتی به سراغ این محصولات می روند و 2/42% هرگز از این محصولات استقبال نمی کنند.در ایتالیا حدود 7/46% از کسانی که بین 35 تا 64 سال دارند از این گونه سبزیجات و میوه ها استفاده می کنند، افراد زیر 35 سال 9/41% و سالمندان بالای 65 سال، 7/28% این گونه محصولات را مصرف می کنند. همین طور جوانان زیر 35 سال در ایتالیا بیشتر از غذاهایی استفاده می کنند که متعلق به فرهنگ های دیگر است در حالی که سالمندان ایتالیایی چندان تمایلی به خوردن غذاهایی که ایتالیایی نیست، نشان نداده و تنها 16% از آنان از این غذاها استقبال می کنند و این درصد باز هم در افراد بالاتر از 65 سال به 5% کاهش می یابد. اما 88% از جوانان آلمانی از این غذاها استفاده کرده و می توان گفت 52% از پروژه های مواد غذایی در این کشور را شامل می شود.

همان گونه که قبل نیز گفته شد، امروزه عوامل بسیار زیادی در شیوه مصرف گرایی در دنیا دخیل شده اند. این که مردم از چه طریقی محصول مورد نظر خود را انتخاب می کنند نیز امر مهمی است، چرا که امروزه تنوع محصولات به قدری زیاد است که انتخاب آن برای مشتری آسان نخواهد بود. به طور مثال یک همه پرسی نشان داده است که مردم اروپا و به خصوص ایتالیا (که بحث مورد نظر ماست) تا چه حد برای خرید لوازم مورد نیاز خود به مارک یا عوامل دیگر توجه می کنند. ارزش تعیین شده برای سنجش نظرات افراد در نمودار زیر از عدد 1 تا 5 است:             

 

به تبلیغات بر روی آن محصول توجه می کنم

مارک اجناس

توجه به پیشنهادات فروشنده

ایتالیا

0/2

0/3

3/2

فرانسه

9/2

6/3

4/3

آلمان

9/2

6/3

4/3

اسپانیا

1/2

9/2

7/2

انگلیس

4/3

9/3

6/3

همین طور نحوه و دیدگاه اروپایی برای خرید لباس( که از نظر آنان موضوعی بسیار مهم است چرا که مهمترین مارک های لباس در دنیا در اروپا و به خصوص ایتالیا و فرانسه قراردارد،) در یک همه پرسی به طور خاص این گونه ارزیابی شده است:( ارزش گذاری این نمودار از عدد 1 تا 5 است)

1- اطلاعاتی که از طریق تبلیغات دریافت می کنم را مد نظر قرار می دهم: ایتالیا: 8/1، فرانسه: 8/2، آلمان:9/2، اسپانیا: 7/2، انگلیس:8/3.

2- مارک لباس برایم مهم است: ایتالیا: 5/2، فرانسه:3/3، آلمان:5/3، اسپانیا:7/2، انگلیس:8/3

3- به پیشنهاد فروشنده در هنگام خرید توجه می کنم: ایتالیا:0/2، فرانسه:1/3، آلمان:3/3، اسپانیا:6/2، انگلیس:4/3.

4- شناسایی اصل لباس و کیفیت آن برایم مهم است: ایتالیا:7/3، فرانسه:6/3، آلمان:9/3، اسپانیا:0/3، انگلیس: 9/3.

از آن جایی که مارک ایتالیایی در تمام دنیا شهرت دارد، تحقیقات نشان می دهد که برای مردم این کشور مهم است که لباس آنها ساخته چه کشوری باشد و به خصوص لباس های مارک ایتالیایی را ترجیح می دهند.

 

2003

2004

2005

2006

تنها گاهگاهی به سمت خرید اشیای لوکس می روم

6/36

2/23

0/35

6/28

اهل پس انداز هستم و برای خود حد دارم

0/51

7/51

3/32

5/40

به خاطر نیاز به پس انداز، تنها چیزهای ضروری را میخرم

9/20

5/25

6/33

7/21

نیاز خاصی به مصرف ندارم بنابراین ترجیح ام پس انداز است

0/23

7/10

3/12

1/11

 همچنین این آمار برای یک مرور کوچک بر وضعیت اقتصادی ایتالیا از دیدگاه مردم بسیار مفید بوده و نشان می دهد با جلو رفتن هر ساله عملا قدرت خرید مردم کمتر شده و آنان تمایل بیشتری برای پس انداز نشان داده اند و می توان گفت که این گونه مردم در این سال ها از نظر اقتصادی احساس امنیت نداشته و قدرت خرید خود را بیشتر از دست داده اند. به طور مثال جدولی که در پی می آید، نشان می دهد که مردم ایتالیا بر اساس در آمد خود چه نگاهی به مقوله پس انداز و صرفه جویی دارند. پیش از آن باید اضافه کنیم که در ایتالیا تنها 10% از کسانی که در آمدی معادل هزار یورو در ماه دارند، می توانند از اشیای لوکس و یا زندگی لوکس بهره مند شوند. این مقدار در درآمدهای بین هزار تا 1300 یورو در ماه به 9/18% می رسد، در بین خانواده هایی که درآمد ماهیانه شان بین 1300 تا 2000 یورو در ماه است به 2/28%  و در میان درآمدهای بین 2000 تا 3100 یورو این امکان به 4/47% افزایش می یابد:

 

1000 یورو

1000 تا 1300

1300 تا 2000

2000 تا 3100

3100 به بالا

مایل هستم بیش از درآمدم خرج کنم

2/4

0/6

7/4

8/5

9/3

گاهگاهی به سمت خرید اشیای لوکس می روم

0/10

9/18

2/28

4/47

7/71

اهل پس انداز هستم و در خرید حد را رعایت می کنم

6/40

9/45

9/45

7/35

1/21

به خاطر نیاز به پس انداز تنها ضروریات را می خرم

1/38

0/24

3/17

7/11

3/5

نیاز خاصی به مصرف گرایی ندارم و پس انداز می کنم

8/18

3/10

4/9

8/5

3/1

بررسی ها نشان داده است، تقریبا تمام افراد بر بهتر کردن وضعیت کارشان به منظور کسب درآمد بیشتر تاکید کرده اند. چنانچه در ایتالیا 8/62% از افراد زیر 35 سال مهمترین چیز را در زندگی وضعیت مناسب کاری دانسته اند. اما آنان تنها 9/53% می توانند واقعا وضعیت کاری خود را بهتر کنند.باید اذعان کرد که این مشکل در ایتالیا در سال های اخیر تبدیل به یک معضل بزرگ شده است.به عنوان مثال سفر کردن که بخش لاینفکی از زندگی ایتالیایی است، در سال های گذشته از سوی خانواده های کم در آمد چندان انجام نمی شود. اما تمایل به کار بیشتر برای درآمد بالاتر یکی از نکات مهمی بوده است که در همه پرسی ها از دیگر کشورهای اروپایی نیز دیده شده است. در همین زمینه مجله censis از درصد تمایل و اهمیت مسافرت در نزد مردم ایتالیا و دیگر کشورهای مهم اروپایی تحقیق بسیار مختصری به عمل آورده است.

این آمار برمبنای درآمد افراد و از نمره 1 تا 5 در نظر گرفته شده است:

 

درآمد تا سقف 1000یورو در ماه

درآمد ماهیانه بیش از 3100 یورو

ایتالیا

0/3

9/3

فرانسه

9/3

1/4

آلمان

5/3

1/4

اسپانیا

5/3

8/3

انگلیس

2/3

8/3

این آمار به خوبی نشان می دهد که به نسبت درآمد خانواده های اروپایی، در اولویت قرار گرفتن سفر در زندگی آنها نیز کمتر شده است.

 

18 تا 29 سال

30 تا 44 سال

45 تا 54 سال

55 تا 64 سال

بالاتر از 64 سال

مواد غذایی اولیه

5/7

0/6

0/6

6/5

5/5

پوشاک

4/1

4/1

2/1

9/0

0/1

لوازم برقی

1/3

9/3

2/1

7/4

6/0

همان طور که اعداد و ارقام نشان می دهد، به طور کلی ایتالیایی ها برای خرید مایحتاج اولیه خود بیشتر از موارد دیگر به تبلیغات توجه می کنند و این درصد بیشتر در جوانان دیده می شود.

 روی دیگری از روش مصرف در خانواده های ایتالیایی

بخش اعظم هزینه های خانواده های ایتالیایی صرف ملزومات در زندگی عادی می شود. به طور مثال هزینه های پزشکی در سال 2005 در این کشور 3/30% افزایش داشته است. همچنین این افزایش مصرف در زمینه کتاب های مدرسه ای و فعالیت های کامپیوتری برابر با 2/42% و هزینه های مواد غذایی 1/20% در همین سال دیده شده است. کسانی که در این سال مورد همه پرسی قرار گرفته اند هزینه های خرید لوازم برقی، اوقات فراغت، وسایل کامپیوتری و به خصوص تلفن همراه را نسبت به سال گذشته بیشتر دانسته اند. یعنی مصرف در این موارد در سال 2004، 11% نسبت به سال گذشته آن رشد داشته و این رقم باز هم در سال 2005 به 18% افزایش پیدا کرده است. همین طور بین سال های 2002 تا 2004، درصد مصرف در لوازم کامپیوتری، امر تعلیم و تربیت و هزینه خرید کتاب های مدرسه ای در میان خانواده های ایتالیایی افزایش چشمگیری داشته، بدین معنی که از 1/7% در سال 2002 به 3/24% در سال 2004 رشد پیدا کرده است.

اما شیوه و رشد مصرف در لوازم دارای تکنولوژی برای آسان تر کردن زندگی روزمره از جمله لوازم برقی در سال های بین 2002 تا 2005 در نزد خانواده های ایتالیایی کمتر شده است. آمار نشان می دهد که مصرف در سال 2002 در این زمینه به 3/19% می رسیده، این رقم در 2003 به 14% رسیده، در 2004 بازهم به 3/11% کاهش پیدا کرده و بالاخره در سال 2005 گر چه با رقمی معادل 1/18% نسبت به سال گذشته افزایش داشته است، اما نسبت به سال 2005 همچنان در سطح پایین تری باقی مانده است. نمودار زیر نشان می دهد که مردم ایتالیا چه رابطه ای بین مصرف و پس انداز دارند. هدف از ارایه این نمودار مقایسه 3 سال از سال های اخیر در ایتالیا در این زمینه است.  پاسخ های ارایه شده نظریات افراد همه پرسی شده ای است که در واقع ترجیح خود را به امر پس انداز یا مصرف بیان داشته اند:

 

2003

2004

2005

نیاز خاصی به مصرف گرایی ندارم و ترجیح می دهم پس انداز کنم

3/12

7/10

0/23

گاه گاهی خرید های کوچک یا بزرگ لوکس را انجام می دهم

0/35

2/23

0/36

ناچار هستم تنها ملزومات را خریداری کنم چون مجبور به پس انداز هستم

6/33

5/25

9/20

برای مصرف در زندگی حد و حدود قایلم و آن را رعایت می کنم

3/32

7/51

0/51

علاوه بر این آمار 3/48% جوانان بین 18 تا 29 سال در ایتالیا اعلام کرده اند بر مبنای مد و زندگی امروزی تمایل دارند که زندگی لوکس تری داشته باشند. همچنین در دوره سنی بین 30 تا 44 سال این تمایل با رقم معادل با 8/48% دیده شده است. علاوه بر زندگی یا لوازم لوکس در سنین 45 تا 64 یال به 2/31% کاهش می یابد و در سنین 65 سال به بالا به کمترین حد خود یعنی 4/13% می رسد. در سال 2005، 68% از مردم ایتالیا اعلام کرده اند که خرید روزمره خود را از مراکز تجاری انجام داده و از مارک های تجاری استفاده می کنند چرا که به نظر آنان از این طریق محصول مورد نظر را با قیمت کمتری خریده و از این طریق پس انداز می کنند. 7/61% در طریقه مصرف خود تغییر ایجاد کرده تا به این منظور بتوانند مخارج خود را برای پس انداز کمتر کنند. 2/57% ناچار شده اند برای خرید روزمره پس انداز خود را خرج نمایند و بالاخره 1/75% سعی کرده اند از محصولاتی استفاده نمایند که در سوپر مارکت ها شامل تخفیف های ویژه شده اند.

در سال 2003، 56% از مردم ایتالیا استفاده مستمری از سرویس های کامپیوتری داشته اند. 22% از ماهواره، 73% از دستگاه پخش ویدیو و به خصوص 17% از دستگاه پخش DVD استفاده کرده و 5% تمایل داشته اند از تلویزیون با صفحه تخت flat  استفاده کنند و ارقامی که از افراد مورد همه پرسی قرار گرفته شده، به دست می آید به ما نشان می دهد که هر خانواده حداقل 1500 یورو در سال را خرج لوازم صوتی یا تصویری و یا لوازم تکنولوژیک می نماید. همچنین 9/3% از افراد مورد تحقیق قرار گرفته، اذعان کرده اند که خرید کردن برای آنها به گونه ای راه حلی است برای خالی کردن استرس ها و ناراحتی های روزمره زندگی و 3/5% گفته اند که خرید کردن و به قولیshopping  برای آنان یک تفریح بزرگ و وسیله ای برای گذران اوقات فراغت محسوب می شود. باز هم در سال 2004، گفته می شود که برای 6/2% از مردم ایتالیا یک شیء لوکس می تواند یک ساعت با مارک معروف باشد. 9/4% لوازم و وسایل خانه با مارک معروف و یا طراحی شده توسط طراحان معروف را لوکس می نامند. از نظر 6/8% اشیای لوکس  یعنی جواهرات و 14% نیز بر این عقیده هستند که اشیای لوکس یا زندگی تجملاتی به معنی استفاده از وسایل موجود با آخرین تکنولوژی روز است. برای کامل کردن بحث مورد نظر و با توجه به این که مصرف را در تمام زمینه ها به عرصه بحث و همه پرسی گذاشتیم، لازم به ذکر است که بخشی از مصرف در دنیای اقتصاد، مکان ها محسوب می شوند. امروزه مکان ها بخش مهمی از زندگی مصرف گرایانه انسان ها شده اند، چرا که وقتی آنان برای تفریح و یا به منظور تجمع به مکان مشخصی می روند، فعالیت های دیگری نیز در آن منطقه به وجود می آید که در واقع بخش اقتصادی و تامین مالی مکان مورد نظر را تضمین می کنند مانند رستوران ها، بارها و مکان هایی برای بازی و تفریح کودکان. همان طور که پیشتر نیز گفته شد، در ایتالیا سفر و به طور کلی خارج شدن از محیط شهری و خانه ارزش خاصی دارد. در سال 2003، 9/27% از ایتالیایی ها وقت خود را در مکان های توریستی گذرانده اند و در سال 2004 این رقم به 3/24% کاهش پیدا کرده است. ویلاهای تفریحی نیز در سال 2003، 4/20% از مردم این کشور را جذب خود کرده که در سال 2004 این رقم به 1/51% رسیده و بالاخره در سال 2003 مراکز ورزشی یا آرایشی 3/11% را در بر می گرفته که این درصد به 7/7% در سال 2004 کاهش یافته است. چنانچه بخواهیم دقیق تر در بحث استفاده از مکان ها وارد شویم، باید تعداد همه پرسی شدگان را بر اساس رده سنی از هم جدا کرده و این گونه دریابیم که در ایتالیا کدام رده سنی بیشتر از چه مکان هایی استفاده می کنند. نمودار زیر نحوه و درصد استفاده از مکان های عمومی در ایتالیا را در سال های 2003 و 2004 و به ترتیب رده سنی افراد نشان می دهد:

 

18 تا 29 سال

30 تا 44

45 تا 54

55 تا 64

بالاتر از64

مکان های توریستی

2/31

5/27

7/22

5/23

3/15

پارک های تفریحی

2/33

1/29

7/12

2/5

8/6

ویلاهای تفریحی

1/25

9/16

3/14

9/9

1/7

مراکز ورزشی و آرایشی

2/11

5/9

8/6

2/4

2/5

سالمندان در ایتالیا چگونه به مقوله مصرف گرایی نگاه می کنند؟

سالمندان در ایتالیا که بخش بسیار زیادی از مردم ایتالیا را تشکیل می دهند، کسانی هستند که جنگ جهانی دوم و یا بحران های پس از جنگ را دیده اند. بنابراین آنان کم مصرف کردن را در زندگی آموخته و به طور خودکار آن را در جریان زندگی روزمره اجرا می کنند. در خاتمه بحث مصرف گرایی و رسیدن به پایان این تحقیق از سالمندان سخن به میان می آوریم، چرا که بررسی این موضوع نشان می دهد که در ایتالیا تفاوت بین دو نسل در امر مصرف گرایی بسیار زیاد بوده و فرهنگ در این زمینه در ایتالیا همانند بسیاری کشورها به سرعت عوض شده است. اغلب سالمندان در خانه های خود لامپ کم مصرف استفاده می کنند. در خانه به طور خودکار لامپ های اضافی را خاموش کرده و توجه ویژه ای به درست بستن شیرهای آب در خانه دارند. 82% از سالمندان در شمال ایتالیا زباله های منزل خود را پیش از دور ریختن جدا می کنند تا این گونه به محیط زیست کمک کرده باشند.( یعنی کاغذها را ازپلاستیک ها و غیره جدا می نمایند.) در مرکز ایتالیا نیز 74% از سالمندان دقیقا همین کار را انجام می دهند. 53% از سالمندان بالای 60 سال بسیار کم از خودروی شخصی استفاده کرده و 48% ترجیح می دهند از وسایل حمل ونقل عمومی و شهری مانند اتوبوس استفاده کنند. همچنین در هنگام خرید از فروشگاه ها، 36% از افراد از پلاستیک هایی که برای گذاشتن وسایل خریداری شده به آنان عرضه می شود، استفاده نمی نمایند. 36% از غذاها و یا محصولات بهداشتی که متعلق به کشورها و یا فرهنگ های دیگر است استقبال کرده، 30% از قهوه، شکلات و خوردنی هایی از این دست، 12% از غذاهای رژیمی و 19% برای خرید نوشیدنی و برخی مواد غذایی اولیه به مغازه هایی رجوع می کنند که محصولات آنها گیاهی هستند. 54% از سالمندان هر روز، وقت آزاد خود را در هوای آزاد گذرانده و حتما در طول روز پیاده روی طولانی را به سلامتی خود اختصاص می دهند. آنان با هر درآمدی می توانند خود را با شرایط زندگی تطبیق دهند. در هنگام خرید از محصولاتی استفاده می کنند که اقتصادی تر هستند و البته برای خرید به مکان هایی می رند که اجناس قیمت مناسب تری دارند.

81% از سالمندان همه پرسی شده برای خرید روزانه خود به فروشگاه های بزرگ رجوع می کنند که اجناس آنها دارای تخفیف ویژه است و 21% نیز به بازارهای مرکزی رجوع کرده و 16% به مراکزی می روند که اجناس را به حراج گذاشته اند. در هنگام خرید تنها وسایلی را که واقعا نیاز دارند خریداری می کنند و هنگام درست کردن غذا به گونه ای آشپزی می کنند که تمام آن خورده شود. بسیاری از محصولاتی را که جوانان از فروشگاه ها تهیه می کنند، سالمندان در خانه تهیه می نمایند مانند انواع مرباها، کمپوت ها و کنسروهای متعدد. همچنین سالمندانی که در شهر زندگی نمی کنند،اغلب در زمینه تهیه روغن زیتون و محصولات جانبی آن، انواع کالباس ها، انواع شیرینی های مختص کشور ایتالیا و انواع پنیرهای ایتالیایی و محصولاتی که از شیر گرفته می شود، خودکفا هستند. در آخر لازم به ذکر است که 78% از سالمندان ایتالیایی برای انجام کارهای روزمره خود نیازی به کمک نداشته و امورات خود را به تنهایی می گذرانند...

 

    منابع

Censis; consumi e velori degli anziani in italia,2008. N.6

Consumi e stili di vita in italia e in europa.N.1/2. GENNAIO E FEBBRAIO 2007

Valori , consumi e stili di vita degli italiani- censis,N. 7/8.2004

Simboli, valori e luoghi del consumo.N.4 aprile 2005

Censis, rapporto sulla situazione sosciale del paese: 2005

Censis, rapporto sulla situazione sosciale del paese 2006

www.istat.it

www.consumo.it

 

 

 

جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
تازه ها
ثبت نام در چهلمین دوره آموزش زبان فارسی

آدرس فیس بوک رایزنی فرهنگی

اینستاگرام  رایزنی فرهنگی

کانال تلگرام رایزنی

سفارت جمهوری اسلامی ایران - رم

دستاوردهاي انقلاب

صفحه رایزنی فرهنگی در یوتیوب

حج ابراهیمی

گزارش های تصویری حمید معصومی نژاد در فیسبوک

ايرانيان خارج از کشور

واحد مرکزی خبر

پرتال ایران

زبان فارسي

فارسي بياموزيم

مؤسسه اسلامي امام مهدي (عج)
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدیدکنندگان
بازدید این صفحه: 4321
بازدید امروز : 147
بازدید این صفحه : 1233117
بازدیدکنندگان آنلاين : 4
زمان بازدید : 1.7813

صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت